วัยรุ่นกับสังคมไทย

ผลการสำรวจของสำนักวิจัยเอแบคโพลล์ ที่ทำการวิจัยเรื่องการใช้ชีวิตของนิสิต-นักศึกษาในกรุงเทพมหานครจำนวน 1,262 ตัวอย่าง ซึ่งเผยแพร่ออกมาเมื่อต้นสัปดาห์นี้พบว่า
กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่ร้อยละ 95.7 ใช้โทรศัพท์มือถือเฉลี่ย 3 ชั่วโมงต่อวัน ร้อยละ 79.9 ใช้อินเตอร์เน็ตเฉลี่ย 3 ชั่วโมงต่อวัน
ขณะที่ใช้เวลาในการอ่านหนังสือพิมพ์เฉลี่ย 16 นาทีต่อวัน โดยร้อยละ 75.1 ระบุว่าอ่านเฉพาะข่าวหน้าหนึ่งบางข่าวเท่านั้น เช่นเดียวกับร้อยละ 51.6 ที่ระบุว่าอ่านนิตยสารเพียง 26 นาทีต่อวัน
ยิ่งไปกว่านั้น การใช้อินเตอร์เน็ตส่วนใหญ่แล้วยังมิได้เป็นการใช้เพื่อแสวงหาความรู้ แต่เป็นไปเพื่อความบันเทิง อาทิ การแช็ต(พูดคุย)ถึงวันละ 2 ชั่วโมง
หรือการเข้าเว็บโป๊และเว็บลามกถึงกว่า 2 แสนครั้งในช่วง 7 วัน
ในโลกซึ่งไม่สามารถปิดกั้นการไหลบ่าเข้ามาของเทคโนโลยีสมัยใหม่ได้นั้น ยากที่จะป้องกันมิให้วัยรุ่นซึ่งมีธรรมชาติของการแสวงหาความท้าทายหรือชอบทดลอง บุกผ่านเข้าไปใน “พื้นที่” ซึ่งยั่วยวนใจ หรือมีอันตรายแฝงเร้นอยู่ได้
นอกเสียจากสังคมนั้นจะมีวัฒนธรรมที่แข็งแรงพอจะรับมือกับความเปลี่ยนแปลง หรือค่านิยมบางประการอันไม่เป็นที่พึงปรารถนาได้
วัฒนธรรมแข็งแรงนั้นมิได้หมายถึงวัฒนธรรมหรือความเชื่อที่แข็งทื่อตายตัว แต่หมายถึงวัฒนธรรมที่มีความยืดหยุ่น สามารถรองรับหรือรับมือกับความแตกต่างหลากหลายได้อย่างใจกว้างและมีสติ
และที่สำคัญก็คือ สำหรับผู้แสดงความเป็นห่วงว่าอนาคตของวัยรุ่นไทยจะเป็นอย่างไร หากหมกมุ่นอยู่กับลัทธิบริโภคนิยม หรือกิจกรรมที่เกี่ยวกับเรื่องทางเพศนั้น
เมื่อห่วงแล้วก็จะต้องปฏิบัติตัวให้สอดคล้องกับที่แสดงความเห็นออกไปด้วย
เพราะถึงที่สุดแล้วอนาคตของวัยรุ่นก็เป็นผลผลิตของสังคมในปัจจุบัน ซึ่งส่วนใหญ่แล้วถูกสร้างขึ้นมาโดย “ผู้ใหญ่” ทั้งหลาย
ถ้าสร้างสังคมให้ลุ่มหลงอยู่กับลัทธิบริโภคนิยม ถ้าสร้างบรรยากาศให้อบอวลอยู่ด้วยความหมกมุ่นทางเพศ ถ้าไม่สร้างนิสัยและเอื้ออำนวยให้บรรยากาศรักการอ่านให้เกิดขึ้นแต่เล็กจนโต จะหวังให้วัยรุ่นหรือเยาวชนไทยเป็นอื่น นอกจากที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ได้อย่างไร
ผลการสำรวจทัศนคติและการใช้ชีวิตของวัยรุ่นไทยข้างต้น ในด้านหนึ่งจึงเป็นกระจกสะท้อนสังคมไทย โดยเฉพาะสังคมเมืองออกมาให้เห็นกันอย่างชัดเจนอีกครั้ง ถ้าไม่ชอบใจก็ต้องหาทางปรับปรุงแก้ไข แต่มิใช่และไม่อาจทำได้ด้วยการบังคับโดยกฎหมาย หรือยัดเยียดความคิดเป็นแท่งเป็นชุด
แต่กลับจะต้องยิ่งเปิดกว้างรับฟัง และอนุวัตน์ไปกับความเปลี่ยนแปลงของโลกอย่างมีสติและมีหลัก